زوم کن و زون کن

بتسدا برگزارکننده یکی از بهترین کنفرانسهای نمایشگاه E3 سال گذشته بود. ولی آیا نمایش این کمپانی مشهور در نمایشگاه E3 2016 هم به همان اندازه موفق بود؟ برای دریافت این سوال با زومجی و تحلیل کنفرانس بتسدا همراه باشید.

بتسدا (Bethesda) امسال دومین حضور خود را در نمایشگاه E3 2016 تجربه میکرد و پس از خلق تجربهای ناب در نمایشگاه سال گذشته با حضور بازیهایی مثل Doom، Fallout 4 و Dishonored 2، امسال هم بیصبرانه ساعت ۶:۳۰ صبح روز دوشنبه به انتظار نشسته بودیم تا یک کنفرانس عالی دیگر را از این کمپانی شاهد باشیم. بتسدا کار خود را با یک «سورپرایز» آغاز کرد؛ معرفی نسخه جدید سری قدیمی Quake با نام Quake: Champions. این اقدام بدون شک یکی از جذابترین بخشهای کنفرانس این کمپانی بود و دلیل این امر هم در «غیرمنتظره» بودن آن نهفته است. بدون شک اگر امروز به ما بگویند که فردا نسخه جدید مثلا GTA معرفی میشود، قطعا هیجان کمتری نسبت به زمانی خواهیم داشت که ناگهان بگویند نسخه جدید GTA معرفی شد. بتسدا با آگاهی از تاثیر عامل سورپرایز، معرفی Quake را کاملا تا پیش از کنفرانس مخفی نگه داشته بود و به همین دلیل هم طرفداران قدیمی این شوتر اولشخص آنلاین که ساخته استودیو اید سافتور (Id Software) است، حسابی از معرفی بازی لذت بردند.

ولی همانقدر که شروع کنفرانس بتسدا عالی بود، در ادامه شاهد یک نمایش خستهکننده بودیم. کاری به اینکه آیا بازی Elder Scrolls: Legends موفق خواهد شد یا خیر ندارم، ولی راستش را بخواهید طولانی شدن پروسه ساخت بازی و تاخیرهای چندینباره آن، باعث شده تا دیگر آن هیجان پیشین را برای تجربه این بازی به عنوان رقیب مستقیم «Hearthstone» بلیزارد نداشته باشم. پیش از کنفرانس انتظار داشتیم تا حداقل پس از گذشت یک سال از معرفی بازی، شاهد اعلام تاریخ انتشار دقیق آن باشیم که بتسدا فقط به نمایش یک تریلر بیروح از بازی بسنده ارائه اطلاعات بیشتر در مورد بازی را به آینده موکول کرد.

Fallout 4، یکی از موفقترین بازیهای نقشآفرینی اخیر بود و بتسدا هم همانطور که انتظار میرفت، پس از انتشار بازی سراغ انتشار محتویات جدید برای آن رفت. با این حال قطعا هیچکدام از طرفداران این بازی، از تجربه این محتویات خیلی خوشحال نشدند. چرا که دنیای فالاوت پتانسیل داستانپردازیهای بیشتر را قطعا داشت و میشد داستانی حتی بهتر از خود بازی هم به وسیله بستههای الحاقی برای آن روایت کرد. ولی سازندگان ترجیح دادند به جای این کار رباتهای قابل شخصیسازی یا امکان خلق رینگ خونین در پناهگاه (!) را به بازی اضافه کنند و فقط بسته Far Harbor توانست تا حدی نقش یک DLC درست و حسابی را ایفا کند. به همین دلیل هم وقتی تاد هاوارد در فیلمی که از او در جریان کنفرانس پخش شد اعلام کرد که قصد معرفی محتویات جدید برای بازی را دارند، ناخودآگاه انتظار معرفی یک محتوای داستانی را داشتم که خب حسابی توی ذوقم خورد و به جای آن شاهد معرفی آیتمهای ساخت و ساز بیشتر بودیم. اگر خیلی عاشق ساخت آیتمها در بازی هستید، این بسته الحاقی مبارکتان باشد، ولی اگر مثل من دنبال محتویات جدیتری برای بازی هستید، به نظر میرسد که باید منتظر Fallout 5 باشیم!

در انتظاراتمان پیش از کنفرانس بتسدا، اعلام کردیم که بنا به گزارش منتشر شده نسخه ریمستر شده The Elder Scrolls V: Skyrim در جریان کنفرانس این کمپانی معرفی خواهد شد و این اتفاق هم رخ داد و آن طور که از ویدیو نمایش داده شده به نظر میرسد، دنیای بازی به میزان زیادی بهبود یافته و زیباتر شده است. همچنین اضافه شدن قابلیتهایی مثل پشتیبانی رسمی از ماد و رایگان بودن این نسخه برای دارندگان نسخه Legendary Edition بر روی پیسی، باعث شدند تا معرفی این بازی به یکی از نقاط قوت نمایش بتسدا تبدیل شود و طرفداران این بازی نقشآفرینی را حسابی خوشحال کند.

برای بخش بعدی کنفرانس چه چیزی میتوانست بهتر از معرفی نسخه جدید Prey باشد؟ واقعا هیچچیز! بتسدا پس از حرف و حدیثهای فراوان بالاخره نسخه جدید Prey را معرفی کرد که طرفداران بازیهای تیراندازی اولشخص ترسناک سالهای طولانی در انتظار آن بودند. با اینکه اطلاعات زیادی از بازی در دسترس نیست، ولی بتسدا طی سالهای اخیر آنقدر بازی با کیفیت داشته که از الان میتوان به موفق بودن این بازی یقین داشت.

قطعا تجربه نسخه واقعیت مجازی Fallout 4 لذتبخش خواهد بود

با اینکه کنفرانس بتسدا با ریتم خیلی خوبی دنبال میشد، ولی در ادامه شاهد افت نسبی آن بودیم. معرفی بسته الحاقی جدید Doom که از قبل محتوای آن را میدانستیم و سخنان اغراقآمیز سازنده The Elder Scrolls: Online در مورد تعداد کاربران و DLCهای جدید، چیزی نبودند که به خاطرشان کله سحر بیدار شده و به تماشای کنفرانس مشغول شوید! ولی در ادامه وضعیت باز بهتر شد؛ معرفی «بتسدا واقعیت مجازی» و خبر عرضه نسخههای واقعیت مجازی Doom و Fallout 4 یک مهر تایید دیگر برای این حقیقت است که واقعیت مجازی در مسیر تبدیل شدن به آینده بازیهای ویدیویی قرار دارد و قطعا اگر شرکتهایی مثل بتسدا با عرضه بازیهای بزرگی مثل فالاوت از این فناوری حمایت کنند، خیلی زود شاهد روی آوردن گیمرها به دنیای واقعیت مجازی خواهیم بود.

در ادامه کنفرانس بتسدا، نوبت به آن چیزی رسید که الان نزدیک به ۱ سال است که منتظرش هستیم. نمایش تریلر گیمپلی بازی Dishonored 2. نسخه اول این بازی یکی از متفاوتترین و در عین حال بهترین بازیهایی بود که در سبک مخفیکاری عرضه شد. استودیو آرکین (Arkane Studios) سازنده بازی و بتسدا، ناشر آن، سال گذشته نسخه دوم این بازی را معرفی کردند ولی تا پیش از نمایشگاه E3 2016، شاهد هیچ نمایشی از گیمپلی بازی نبودیم. ولی بتسدا بخش پایانی کنفرانس خود را به پخش یک ویدیو نسبتا طولانی از گیمپلی بازی اختصاص داد که برای عطش طرفداران این بازی، همانند یک لیوان آب خنک بود. امکان بازی در نقش شخصیتهای امیلی و کروو قطعا تنوع زیادی به بازی خواهد بخشید و آنطور که از تریلر مشخص است، کمی از آن تاریکی محض نسخه اول در این قسمت (حداقل در برخی مناطق) کاسته شده و محیط بازی در تریلر نمایش داده شده، حتی تا حدودی یادآور بازی Bioshock Infinite نیز بود. قدرتهای جدید و جلوههای بصری بهبودیافته هم در این تریلر نمایش داده شدند تا در مجموع بتوان نمایش گیمپلی Dishonored 2 را یکی از بهترین بخشهای کنفرانس بتسدا در E3 2016 دانست.

اگر بخواهیم جمعبندی از کنفرانس بتسدا داشته باشیم، باید گفت که در بین دیگر کنفرانسهای نمایشگاه امسال، بتسدا یکی از خوبها بود. با اینکه شاید نتوان نمایش این شرکت را با کنفرانس سونی یا مایکروسافت مقایسه کرد، ولی به جرات میتوان گفت که در مقایسه با یوبیسافت و الکترونیک آرتز، بتسدا به مراتب عملکرد بهتری از خود داشت. معرفی بازیهای جدید مثل Quake یا Prey، معرفی نسخه ریمستر Skyrim برای کنسولهای نسل هشت که طرفداران از مدتها پیش خواستار آن بودند، نمایش گیمپلی Dishonored 2 و خبر ساخت نسخههای واقعیت مجازی Doom و Fallout 4، قطعا لحظات درخشان کنفرانس بتسدا بودند. با این حال عدم رونمایی از تاریخ عرضه بازی کارتی The Elder Scrolls: Legends و معرفی بسته الحاقی نه چندان غنی برای Fallout 4، از بخشهایی بودند که بتسدا میتوانست عملکرد بهتری در آنها داشته باشد.

نظر شما در مورد کنفرانس این شرکت چیست؟

تهیه شده در زومجی

پس از شایعات فراوانی که اخیرا پیرامون سریال «سوپرگرل» (Supergirl) مطرح شده بود، به تازگی خبر رسیده است تایلر هوچلین قرار است نقش «سوپرمن» را در این سریال ایفا کند. با زومجی در ادامه مطلب همراه باشید.

سریال «سوپرگرل» که توسط شبکه سی بی اس ساخته شد قرار است برای فصل دوم خود به شبکه سی دبلیو هجرت کند و به دنیای مشترک دی سی در تلویزیون بپیوندد. با حضور سریالی مثل «سوپرگرل»، همه هواداران سراغ «سوپرمن»، پسر عموی «کارا»، را میگیرند که در حال محافظت از شهر متروپلیس است.

«سوپرمن» در فصل اول سریال نیز چندین بار حضور پیدا کرد اما چهره او هیچ وقت نشان داده نشد. البته حالا خبر رسیده که قرار است این موضوع برای فصل دوم سریال تغییر پیدا کند و ما چهره سوپرمن را خواهیم دید. بازیگر سوپرمن نیز به تازگی مشخص شده است.

به گزارش ای دبلیو، تایلر هوچلین قرار است نقش «کلارک کنت» ملقب به «سوپرمن» را در دو قسمت از «سوپرگرل» بازی کند. هوچلین را هواداران به خاطر بازی در نقش «درک هیل» در سریال «تین ولف» (Teen Wolf) و بازی در فیلم «هر کی یک چیزی میخواد» (Everybody Wants Some!!) ساخته ریچارد لینک لیتر میشناسند. اندرو کریزبرگ، تهیه کننده اجرایی «سوپرگرل»، درباره انتخاب این بازیگر گفت:

گرگ برلانتی و من سالهاست که دوست داشتیم با تایلر کار کنیم، برای همین انتخاب وی برای این نقش کار سختی برای ما نبود. خیلی خوشحالیم که توانستیم یک بازیگر شگفت انگیز دیگر را به تاریخچه این شخصیت نمادین اضافه کنیم.

این اولین باری نیست که نام هوچلین را در کنار دنیای دی سی میشنویم. قبل از اینکه بن افلک برای ایفای نقش «بتمن» در فیلم سینمایی «بتمن علیه سوپرمن: طلوع عدالت» (Batman V Superman: Dawn of Justice) انتخاب شود، شایعاتی مبنی بر حضور هوچلین در نقش «بروس وین» وجود داشت. احتمالا هواداران سریال «تین ولف» معتقدند که نقش «بتمن» برای هوچلین مناسبتر است چرا که شخصیت وی در این سریال نیز همانند «بتمن» جنبههای تیره و تاریکی داشت، اما دیدن مهارتهای بازیگری هوچلین در نقش «سوپرمن» نیز خالی از لطف نخواهد بود.

با وجود اینکه «سوپرمن» قرار است فقط در دو قسمت از سریال حضور پیدا کند، اگر هوچلین عملکرد خوبی در این نقش داشته باشد، ممکن است «سوپرمن» را به عنوان یکی از بازیگران اصلی سریال ببینیم. حتی شاید یک روز سریال مخصوص سوپرمن را نیز با حضور تایلر هوچلین ببینیم.

منبع: Screenrant

شرکت سونی و استودیوی توهو از ساخت یک تجربه واقعیت مجازی برای روبرو شدن با گودزیلا خبر دادند. به منظور هر چه واقعی تر کردن این نسخهی نمایشی در آن از اطلاعات استفاده شده در فیلم گودزیلا بهره گرفته شده است. با زومجی همراه باشید.

سرگرمیهای الکترونیکی سونی ژاپن در آسیا و استودیوی توهو از Shin Godzilla Special Demo Contents (نام اولیه)، یک تجربه واقعیت مجازی مخصوص هدست پلیاستیشن VR که در ۱۳ اکتبر (۲۲ مهر) برای مدت زمانی محدود در ژاپن از روی پلیاستیشن استور قابل دانلود خواهد بود، رونمایی کردند.

آیا شما علاقه دارید در واقعیت مجازی با گودزیلا رو برو شوید؟

منبع: Gematsu

در زمان اعلام تاریخ انتشار بستهی الحاقی Bespin بازی Star Wars Battlefront، مشخص شد که علاوه بر شهر هوایی Bespin، شخصیتهایی نیز در این بسته حضور دارند. اکنون و در جریان نمایشگاه E3 2016 تریلر گیمپلی این بسته منتشر شده که شخصیت Dengar را نشان میدهد.

بازی Star Wars Battlefront نیز همانند خیلی از بازیهای دیگر با ویژگیهای جدیدی به نمایشگاه E3 2016 پا گذاشت. یکی از این چیزها بستهی الحاقی جدید این بازی با نام Bespin است که همانطور که پیشتر در زومجی توضیحات کامل آن را مطالعه کردید، شهر هوایی Bespin را که الهام گرفته از شهری با همین نام در مجموعهی جنگ ستارگان است، به بازی اضافه میکند. علاوه بر این شهر شخصیتهای جدیدی نیز از جمله Dengar به واسطهی این DLC به بازی اضافه میشوند. اکنون میتوانید اولین تریلر گیمپلی این بسته با حضور Dengar را در زیر تماشا کنید:

دانلود ویدیو با رزولوشن SD360p | دانلود ویدیو با رزولوشن HD720p

پیشتر در زومجی خواندید که تجربهی واقعیت مجازی برای بازی Star Wars Battlefront در جریان نمایشگاه E3 2016 برای هدست پلیاستیشن VR معرفی شد. در مطلبی دیگر نیز خواندید که دنبالهی این بازی محبوب در حال ساخت است.

منبع: GameSpot

استودیوی روگ اینیشیتیو (The Rogue Initiative) قرار است با مایکل بی، کارگردان مشهور هالیوودی که ساخت فیلمهای سری Transformers را در کارنامه دارد، برای ساخت یک تجربه واقعیت مجازی با حال و هوای سینمایی همکاری کند. با زومجی در ادامه خبر همراه باشید.

کمپانی روگ اینیشیتیو در آغاز سال ۲۰۱۶ میلادی توسط پیت بلومل، تهیه کننده سابق سری بازیهای Call of Duty، تاسیس شد. بلومل گفته این کمپانی قرار است محصولاتی با کیفیت برای تعداد زیادی از دستگاههای واقعیت مجازی خلق کند. حال قرار است مایکل بی،کارگردان مشهور هالیوودی، با همکاری این کمپانی یک اثر واقعیت مجازی با سبک سینمایی خلق کند. بلومل در این زمینه گفت:

از یک رابطه بلند مدت با جناب آقای مایکل بی بسیار خرسند هستم و برای کار کردن با وی شور و اشتیاق دارم. دیدن دیدگاههای وی در این تجربه عمیق بسیار شگفت انگیز است. ما همه برای کار کردن با این کارگردان قدرتمند سینما در زمینه اکشن شور و اشتیاق داریم.

روگ اینیشیتیو در حال حاضر چند پروژه معرفی نشده در دست ساخت دارد و قصد دارد آثارش را برای هدستهای واقعیت مجازی پلیاستیشن VR، آکیولس ریفت، HTC Vive و سامسونگ Gear VR عرضه کند.

منبع: Gamasutra

Overwatch جدیدترین بازی کمپانی بلیزارد است که چندی پیش برای ایکسباکس وان، پلیاستیشن 4 و رایانههای شخصی ویندوزی عرضه شد. حال قصد داریم این بازی را بررسی کرده و با نقاط ضعف و قوت آن آشنا شویم.

از همان روزهای اولی که صنعت بازیهای ویدیویی آغاز به کار کرد و مخصوصا طی چند سال اخیر، بازیهای زیادی را شاهد بودیم که علیرغم داشتن گرافیک و جلوههای بصری عالی، هرگز نتوانستد به یک اثر موفق تبدیل شوند. دلیل این امر هم بدون شک به ضعف گیمپلی آن بازیها مربوط میشد. چرا که قطعا در یک بازی ویدیویی، گیمپلی مهمترین المان برای گیمر و چیزی است که بازی را از فیلم و سریال جدا میکند. به همین دلیل هم بازیهای زیادی وجود دارند که علیرغم نداشتن المانهای قوی دیگر مثل داستان یا گرافیک و فقط به لطف گیمپلی غنی، خود را در بین بازیهای ویدیویی مطرح کردهاند.

بلیزارد (Blizzard Entertainment) یکی از کمپانیهایی است که همواره در بازیهای خود اولویت اصلی را خلق یک گیمپلی عالی قرار داده است. نسخههای استراتژیک Warcraft در زمان خود بهترین و بالانسترین گیمپلی را در بین بازیهای استراتژیک داشتند و این امر در مورد سری StarCraft هم صدق میکند. یا به عنوان یک مثال بهتر، میتوان به World of Warcraft اشاره کرد که با گذشت چندین سال از عرضه نسخه اولیه و با وجود اینکه این روزها دیگر از لحاظ گرافیکی در برابر رقبا حرفی برای گفتن ندارد، هنوز هم افراد زیادی به دلیل همین گیمپلی غنی آن را بازی میکنند. این مسئله در مورد دیگر بازیهای این کمپانی بزرگ هم صدق میکند گه آخرین نمونه آنها Overwatch است. با اینکه این بازی اولین تجربه بلیزارد در سبک تیراندازی اولشخص است و به همین دلیل هم کمی در موفق بودن آن شک داشتم، ولی مشخص است که علیرغم نداشتن تجربه قبلی، بلیزارد به خوبی ویژگیهایی که میتوانند باعث موفقیت یک بازی در این سبک شوند را بررسی کرده و تک تک آنها را به خوبی در بازی خود پیاده کرده است.

به عنوان یک تیراندازی اولشخص آنلاین، «وجود بالانس» در بازی و «تواناییمحور بودن» آن بسیار مهم و حیاتی هستند و این دقیقا همان ویژگی است که در بازیهای موفق همسبک مثل Counter Strike یا Quake نیز به خوبی رعایت شده است. در Overwatch کلا شاهد ۲۱ قهرمان هستیم که هریک از آنها از لحاظ ظاهری، شخصیتی و خصوصیات مبارزهای با یکدیگر فرق دارند و در ۴ کلاس تانک، پشتیبان، مهاجم و مدافع دستهبندی میشوند. هر قهرمان دارای دو توانایی خاص است و یک توانایی «آلتیمت» (Ultimate) هم دارد که پس از مدتی شارژ میشود و بسیار قدرتمند است. با وجود تمام این تفاوتها بین هیروهای بازی، سازندگان آن قدر هنرمندانه نقاط ضعف و قوت این قهرمانها را پیریزی کردهاند که هیچ یک از آنها از ابتدا محکوم به شکست نیست و هیچکدام هم برتری خاصی نسبت به دیگری ندارد. این وسط تنها عاملی که میتواند تعیینکننده موفقیت یا شکست در نبردها باشد، همکاری تیمی و از آن مهمتر تواناییهای گیمر است. همین مساله اصلیترین نقطه قوت بازی و عاملی است که باعث میشود بتوان ساعتها Overwatch را تجربه کرد، از آن لذت برد و هرگز حس نکرد که بازیکن رقیب، به دلیل استفاده از یک هیروی به خصوص، شانس بیشتری برای پیروزی دارد.

نقطه قوت اصلی Overwatch سرگرمکننده بودن بازی است که باعث میشود هرگز از تجربه آن خسته نشوید

ویژگی مثبت بعدی که در Overwatch وجود دارد و بسیار هم لذتبخش است، سرگرمکننده و مفرح بودن بازی است. در Overwatch خبری از دنیای جدی و پر از خون و خونریزی Call of Duty و نمونههای مشابه نیست و همه چیز در یک دنیای فانتزی با شخصیتهای فانتزیتر جریان دارد که نباید خیلی جدی گرفته شوند و باید فقط و فقط در دنیای بازی غرق شد و از آن لذت برد. پیشتر به بالانس بودن شخصیتها اشاره کردیم و حال بد نیست نگاهی هم به نوع طراحی آنها داشته باشیم که یکی دیگر از نقاط مثبت بازی است. از همان نگاه اول، چیزی که در قهرمانان بازی خودنمایی میکند، دقت و وسواس بالای سازندگان در خلق جزییات است. به همین دلیل هم طراحی قهرمانهای بازی از یک نینجای ژاپنی (Genji) گرفته تا یک تانک متحرک که پرندهای بر روی آن آشیانه کرده (Bastion)، بینظیر و کاملا منحصربهفرد است و همین عامل باعث میشود تا خیلی زود عاشق این شخصیتها شوید و از ساعاتی که با آنها بازی میکنید، کاملا لذت ببرید.

Bastion یکی از دوست داشتنیترین قهرمانان بازی است

Overwatch دو حالت تکنفره و چندنفره دارد؛ با این حال حالت تکنفره بازی بیشتر با هدف آشنا کردن گیمر با مکانیزمهای بازی طراحی شده و در آن میتوانید همراه همتیمیهای خودتان با دشمنان کنترل شده توسط هوش مصنوعی مبارزه کنید. اصلیترین قسمت بازی اما بخش چندنفره است که در آن شاهد ۴ حالت مختلف هستیم، با اینکه شاید این تعداد «کم» به نظر برسد، ولی بلیزارد سعی کرده بیشتر حالتهایی را در بازی بگنجاند که طرفداران این سبک از بازیها علاقه زیادی به آنها دارند و به همین دلیل هم هرگز حس تکراری بودن به گیمر دست نخواهد داد. همچنین تنوع بالای نقشههای بازی هم مزید علت میشود تا شاهد تنوع بسیار خوبی در اروواچ باشیم.

فهرمانان بازی با وجود تفاوتهایی که از حیث ظاهری و تواناییها دارند، کاملا بالانس و متعادل طراحی شدهاند

در مجموع ۱۲ نقشه در بازی گنجانده شده که هریک از آنها براساس یک کشور خاص طراحی شدهاند و امکان بازی در کشورهایی مثل ژاپن، انگلیس، مکزیک، مصر، یونان و چند مورد دیگر در بازی وجود دارد. ویژگی مثبت نقشههای بازی، طراحی بینظیر آنها است. نقشهها بر اساس مناطق معروف هر کشور طراحی شدهاند و برای مثال در نقشه مصر شاهد اهرام مشهور این کشور هستیم و در نقشه ژاپن ساختمانهای معبدمانند این کشور خودنمایی میکنند. علاوه بر این طراحی هنری، در هر نقشه یک قطعه موسیقی متناسب با حال و هوای آن کشور به گوش میرسد که این موسیقیها هم تنوع بسیار بالایی دارند و به همین دلیل میتوان گفت که Overwatch از لحاظ صوتی هم یک بازی موفق است. صداگذاری قهرمانان و تکیهکلامهای خاص هریک از آنها، عامل دیگری است که به موفق بودن صداگذاری و جنبههای صوتی بازی کمک کرده است.

پس از هر بار لول آپ شدن یکی از این جعبهها دریافت میکنید که آیتمهای باارزشی در آن وجود دارد

طراحیهای هنری بازی بسیار عالی است و اجرای آن در نرخ ثابت ۶۰ فریم هم نقطه قوت بعد فنی بازی محسوب میشود

المان دیگری که در Overwatch عملکرد بسیار خوبی دارد، بخش گرافیکی بازی است. این قضیه هم در مورد گرافیک هنری و هم گرافیک فنی این اثر صدق میکند. از حیث فنی، بافتهای بازی کیفیت بسیار خوبی دارند و از آن مهمتر، شاهد یک تجربه روان با نرخ ثابت ۶۰ فریم هستیم که برای یک بازی در این سبک امری ضروری است و اگر شاهد افت فریم بودیم، قطعا این مساله میتوانست به تجربه بازی و ریتم آن ضربه بزند. ولی Overwatch حتی در شلوغترین صحنهها هم با نرخ ثابت ۶۰ فریم اجرا میشود. از مباحث فنی که فاصله بگیریم، به گرافیک هنری این بازی میرسیم که در یک کلام عالی و ستودنی است. بلیزارد برای بازی سراغ یک گرافیک انیمیشنی رفته که هم واقعا زیبا اعمال شده است و هم کاملا مطابق با حال و هوای بازی است و در طراحی تکتک قسمتهای این اثر از شخصیتها گرفته تا محیط بازی، شاهد جلوههای هنری بسیار زیبایی هستیم.

یکی دیگر از نقاط مثبت بسیار مهم Overwatch، مخصوصا برای ما گیمرهای ایرانی، سرورهای عالی بازی است. به جرأت میتوان گفت که حتی با معمولیترین اینترنتی که تصور کنید هم میتوان Overwatch را بدون ذرهای تاخیر یا مشکل تجربه کرد و شخصا در چند روزی که بازی تجربه کردم، شاهد هیچ قطعی یا مشکل مشابه نبودم و سیستم پیدا کردن نبرد بازی هم بسیار سریع و عالی عمل میکند.

به عنوان کلام پایانی، میتوان گفت که بلیزارد در خلق Overwatch به رسالت اصلی یک بازی ویدیویی یعنی «سرگرمکننده بودن» پایبند بوده است. محصول جدید این کمپانی از آن بازیهایی است که میتوان برای مدت بسیار طولانی آن را تجربه کرد و هربار هم دقیقا مثل قبل از آن لذت برد. سیستم جوایز (لوت) بازی و آیتمهایی که به کمک آنها میتوان شخصیتها را شخصیسازی کرد، یکی دیگر از عواملی است که تنوع زیادی به بازی میدهد و گیمر را تشویق به تجربه آن برای مدت طولانی میکند. تمام المانهای Overwatch دقیقا همانند قطعات پازل به بهترین شکل ممکن کنار هم قرار گرفتهاند و یک تجربه ناب را خلق کردهاند. در کل اگر دنبال یک بازی سرگرمکننده هستید و مخصوصا اگر دوستانی دارید که میتوانید بازی را همراه با آنها تجربه کنید، در خرید Overwatch لحظهای شک نکنید و حداقل از سه ماه تابستان پیش رو با تجربه این بازی برای خودتان یک لذت غیرقابل وصف خلق کنید.

تهیه شده در زومجی

زومجی چگونه یک بازی را بررسی میکند؟